Bax gülüm gəldi bahar açdı bulaqlar gözünü
Yar ınanma bu göz yaşları bağlar gözümü
Gorxuram sənsiz öləm ağlayasan arxamca
Axi ölsəm mələyim kim silər ağlar gözünü

Nə qədər göynəmişəm
Nə qədər sizlamışam
Necə yalqızlamışam yar
Necə yalqızlamışam ah
Necə yalqızlamışam

Bu könül dəftərinə dərdo kədər yazdı fələk
Bu qər…ib taleimə gör ki nələr yazdı fələk
Neyləyim axı mən sənsizliyə öyrəşməmişəm
Mənə qürbətdə keçən ömrü hədər yazdı fələk

Ah nə qədər göynəmişəm
Göz yaşın gizləmişəm
Necə sənsizləmişəm yar
Necə sənsizləmişəm

Aylı gecə, sərin külək, göy çəmən,
Dörd yanımız ətir saçan yasəmən.
Ancaq məni heyrətlərə qərq edən,
Nə çəməndir, nə çiçəkdir ñ
Sənsən, sən!

Çiçəklərin yarpağında şeh gəzir,
Tellərində külək gəzir, meh gəzir,
Qəlbimi gah qul eyləyən, gah əsir,
Nə o şehdir, nə o mehdir
Sənsən, sən!

Nəğmə deyir zümzüməli çay səsi,
Nəğmə deyir küləklərin nəfəsi,
Mənim sevgi taleyimin nəğməsi,
Nə o çaydır, nə küləkdir
Sənsən, sən!

Bir ümidlə dövr eləyir bu cahan,
Bir diləyə qovuşmağa atır can.
Mənim həyat yollarıma nur saçan,
Nə ümiddir, nə diləkdir,
Sənsən, sən!

Bir söz axır dodağıma dilimdən,
canan deyib, can bilirəm səni mən,
Gecə-gündüz bu sinəmdə döyünən,
Nə könüldür, nə ürəkdir
Sənsən, sən!

“Gül fəsli ola baxçada, bir sevgili canan,
Bir ney çalan olsun, mən olam, bir də qəzəlxan”*

Ney səslənə, bülbül də ola onla həm avaz
Saçlar tökülə surətə, könlüm ola viran

Hıcrın qəmin, bülbül oxuya, neylə bərabər
O gül yada salıb, səslənə, ney də neyistan

Bu vəlvələdən rəhmə qəlib, dinləyə yarım
Əsrari şəbi hicrimi o afəti dövran

Yaşar ürəyim də həvəsi, rəhmə gələ o
qalmış bugün aləmdə əgər bir dəli ceyran

* bu beyt Mir Mehdi dən di

Gəl, eşqindən yanıram, dad aldi məni,
Ay qız, alovlanıram, yad aldı məni.
Anama yalvarıram, dad aldı məni,
Mən sənin yarın ollam, yad aldı məni

Dad ey, dad ey, dad ey, dad ey,
Dad aldı məni,
Almadı qonum-qonşu,
Yad aldı məni.

Gecələr ay olaydı, dad aldı məni
Yar yara tay olaydı, yad aldı məni,
Yarın əli əlimdə, dad aldı məni,
Öpüşlər aybolaydı, yad aldı məni.

Dad ey, dad ey, dad ey, dad ey,
Dad aldı məni,
Almadı qonum-qonşu,
Yad aldı məni.

Ay gözəl, o gün eylər, dad aldı məni,
O gün deyər, o gün eylər, yad aldı məni.
Yar-yara qovuşarsa, dad aldı məni,
Bayramın o gün eyler, yad aldı məni.

Dad ey, dad ey, dad ey, dad ey,
Dad aldı məni,
Almadı qonum-qonşu,
Yad aldı məni.

Kişmiri şalın ollam, dad aldı məni,
Ağ üzde xalın ollam, yad aldı məni.
Anama yalvarıram, dad aldı məni,
Mən sənin yarın ollam, yad aldı məni

Dad ey, dad ey, dad ey, dad ey,
Dad aldı məni,
Almadı qonum-qonşu,
Yad aldı məni.

Nə eşq olaydı, nə aşıq,
nə nazlı afət olaydı!
Nə xəalq olaydı, nə xaliq,
nə eşqi-həsrət olaydı!
Nə dərd olaydı, nə dərman,
nə sur olaydı, nə matəm!
Nə aşinayi-vüslət,
nə bari-firqət olaydı!

Könüldə nuri-məhəbbət,
gözümdə pərdeyi-zülmət!
Nə nur olaydı, nə zülmət,
nə böylə xilqət olaydı!
Tükəndi taqəti-səbrim,
ədalət et, ədalət!
Nə öncə öylə səadət,
nə böylə zillət olaydı!

Fèlèhdèn ey gileyliyem
….
Èlèskèri mècnun edib
Meylini dağlara verib
Tèrk eyliyib ibadèti
Bağladım dastan gözèlè

Şah dağından əsən küləh saçlarını darasın,
Səni sevən Qudyalçayın sahilində arasın.
Dilin ana torpağının meyvəsindən şirindir,
Məhəbbətin ürəyimdə dəryalardan dərindir.
Nəqarat
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Göyçəklərin göyçəyisən, qubalı qız, qubalı.
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Vətənimin bəzəyisənç qubalı qız, qubalı.

Nəfəsindən duyuram mən çiçəklərin ətrini,
Bu dünyada mənim kimi bilən hanı qədrini?!
Şöhrətini ulduzlara, aya, günə yazmışam,
Surətini ürəyimin duvarından asmışam.

Nəqərat
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Göyçəklərin göyçəyisən, qubalı qız, qubalı.
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Vətənimin bəzəyisənç qubalı qız, qubalı.

Xəzan bilməz ömrümüzün bu mənalı çağında
Gül, həmişə bahar gülsün eşqimizin bağında.
Qoy səslənsin gecə-gündüz mənim ürək tellərim,
Ağ göyərçin əllərindən ayrılmasın əllərim.

Nəqərat
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Göyçəklərin göyçəyisən, qubalı qız, qubalı.
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Vətənimin bəzəyisənç qubalı qız, qubalı.

Mèn kimèm ki soruşam mèn kimèm.
Mèn kimèm?
Mèn kimèm ki kimlik arayam.
Mèn kimèm ki dağın sukutın sındıram.
Yeri deşib baş qaldıranı görèm.
Baş qaldırıb sonra batanı duyam.
Yenidèn baş qaldırmasın gözlèyèm…
Mèn kimèm?
Hèrkimèm.