Nəfəsindən duyuram mən çiçəklərin ətrini,
Bu dünyada mənim kimi bilən hanı qədrini?!
Şöhrətini ulduzlara, aya, günə yazmışam,
Surətini ürəyimin duvarından asmışam.

Nəqərat
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Göyçəklərin göyçəyisən, qubalı qız, qubalı.
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Vətənimin bəzəyisənç qubalı qız, qubalı.

Xəzan bilməz ömrümüzün bu mənalı çağında
Gül, həmişə bahar gülsün eşqimizin bağında.
Qoy səslənsin gecə-gündüz mənim ürək tellərim,
Ağ göyərçin əllərindən ayrılmasın əllərim.

Nəqərat
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Göyçəklərin göyçəyisən, qubalı qız, qubalı.
Həyatımın çiçəyisən, qubalı qız, qubalı,
Vətənimin bəzəyisənç qubalı qız, qubalı.

Sənin oduna, yandım bilmədin.

Yetər qüssə, qəm, mən seni hərdən

Könlümə həmdəm sandım bilmədin.

Nağarat:

Gərək biləydin, deyib güləydin,

Qurban adına, bir sal yadına,

Senin oduna yandım, bilmədin.

Ellər gözəli, məni sevəni,

Şux gözəlləri, dandım, bilmədin.

Ömrümün gülü, kolumun gülü,

Sevdiyim ili, ay gülüm, andım, bilmədin.

Nədir bu hicran?

Seni hər zaman,

Əziz mehriban, a gülüm, sandım, bilmədim.